W środę 18 marca o godzinie 17.00 Muzeum Historii Kielc zaprasza do Galerii Małej na wernisaż wystawy prac Agnieszki Łońskiej „Iluzje”. Ilustracje artystki łączy pojęcie tytułowej iluzji - rozumianej zarówno jako wrażenie widzenia czegoś, czego w rzeczywistości nie ma, jak i jako stan emocjonalny, w którym wyobraźnia, pamięć i pragnienia zaczynają kształtować sposób postrzegania świata. Iluzja jest dla autorki nie tylko tematem, ale też stałym punktem procesu twórczego.

W jej pracach pojawia się jako subtelne przesunięcie znaczeń, zatarcie granicy między tym, co realne, a tym, co wyobrażone. Inspirując się symbolizmem i estetyką surrealizmu, artystka buduje obrazy o charakterze onirycznym przypominające fragmenty snów, wizji lub wewnętrznych opowieści. Wstęp wolny.

W ilustracjach często pojawiają się motywy kobiecych postaci oraz zwierząt. Ich obecność nie ma jednak charakteru dosłownej narracji. Postaci te funkcjonują raczej jako symbole i nośniki emocji, tworząc przestrzeń interpretacji, w której widz może odnaleźć własne skojarzenia i znaczenia. Zwierzęta są tu przewodnikami po świecie intuicji i wyobraźni.

Ekspozycja jest zaproszeniem do zatrzymania się na chwilę i przyjrzenia temu, jak łatwo nasze postrzeganie może zostać ukształtowane przez emocje, wyobraźnię i wewnętrzne obrazy. Dla autorki iluzja nie jest błędem widzenia, lecz naturalną częścią ludzkiego doświadczenia i sposobem, w jaki próbujemy nadać sens temu, co widzimy i czujemy.

Agnieszka Łońska jest absolwentką Wzornictwa oraz Sztuk plastycznych Wydziału Sztuki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Rozwija działalność badawczo-artystyczną w ramach studiów doktoranckich, związana była z Shanghai Jiao Tong University, a obecnie kontynuuje doktorat na Wydziale Sztuki UJK w Kielcach. W swojej praktyce łączy precyzję projektową z wrażliwością ilustratorską, pracując na styku obrazu i materiału. Zajmuje się ilustracją, grafiką, projektowaniem wzorów odzieżowych oraz haftem maszynowym, traktując ornament i strukturę jako pełnoprawne narzędzia opowiadania, zarówno w formach użytkowych, jak i autonomicznych realizacjach artystycznych. Jej prace budują dialog między współczesnym projektowaniem a rzemiosłem, między cyfrową powtarzalnością a śladem ręki, pomiędzy narracją a wzorem.