Rezerwat przyrody nieożywionej Wietrznia im. Zbigniewa Rubinowskiego został utworzony w 1999 r. i obejmuje m.in. część wzgórza Wietrznia, które też zalicza się do Pasma Kadzielniańskiego. Ponadto chroniona jest roślinność Wietrzni i staw znajdujący się opodal dawnych wyrobisk.

Skały na tym terenie w wielu miejscach mają rdzawy kolor – to zasługa związków żelaza, które zostały wypłukane ze skał w tym miejscu. Można tu doskonale zobaczyć ślady ruchów tektonicznych i naprężeń skał, które w formie różnych fałdowań przetrwały do tej pory. Tutaj też trafimy na liczne skamieniałości i jaskinie – dokładnie cztery. Wapienie dewońskie z Wietrzni zawierają szczątki gąbek, koralowców, ramienionogów, liliowców a nawet ogromnych ryb pancernych. Model takiej ryby znajduje się w Centrum Geoedukacji.

Sama eksploatacja wapieni i dolomitów do celów drogowych rozpoczęła się na Wietrzni pod koniec XIX wieku i trwała prawie 80 lat. Pamiątką po dawnym przemyśle i pracy pieców wapienniczych są trzy wyrobiska o nazwach: Wietrznia, Międzygórz i Międzygórz Wschodni, które ciągną się na długości ponad 900 m.

Już kilka lat po zakończeniu eksploatacji w kamieniołomach, w 1978 r. na terenie Wietrzni powstał Ośrodek Pracy Twórczej Wietrznia dla artystów-rzeźbiarzy. To tutaj powstały kamienne dzieła, które do dziś można podziwiać w rożnych zakątkach Kielc oraz m.in. popiersia z Alei Sław.

Także tutaj znajduje się Centrum Geoedukacji z wystawą multimedialną prezentującą dzieje Ziemi, tajemnice geologii i przyrody. 

Dawny kamieniołom i rezerwat Wietrznia to świetne miejsce do podziwiania widoków m.in. panoramy na Góry Świętokrzyskie. Spora powierzchnia porośnięta zielenią i zalesiony teren z urokliwym stawem, zachęcają do spacerów i możliwości „złapania oddechu” od życia miasta bez długich podróży.

W okolice Wietrzni można dotrzeć liniami: 1, 11, 24, 25, 33, 34, 45, 108, które zatrzymują się na przystanku Tarnowska/Wapiennikowa - stamtąd pozostaje kilkaset metrów do celu.